ErvaringsverhalenGegevensuitwisselingOnline dossierinzagePatiëntparticipatie

De waarde van een dossierafschrift

Door 3 oktober 2010maart 10th, 2019One Comment

Een afschrift van het dossier van Wende en Joshua is binnen! De resultaten kort en bondig op een rij:

  • Doorlooptijd: 2 weken*
  • Kosten: 4,50 per afschrift
  • Dossier: uitgebreid en zeer waardevol

Marcel kwam met zijn voorspelling het dichtst bij bovenstaande uitkomsten. Complimenten! Het ziekenhuis was dus aanzienlijk sneller dan de meesten hadden verwacht. Ikzelf was bijzonder aangenaam verrast door de rijkheid aan informatie in het dossier. Dat gun je iedere ouder, was mijn eerste gedachte bij het doorbladeren. Hieronder meer over het toegezonden dossier.

Toegezonden informatie

Ik kreeg per kind het volgende toegestuurd:

  • een papieren dossier van 21 pagina’s met daarin: verslagen van kindergeneeskunde, verpleegverslagen en het externe overdrachtsformulier en;
  • een cd-rom van radiologie met daarop alle echo’s die na de geboorte van de kinderen gemaakt zijn;
  • … dit alles bijeengehouden door een resp. roze en blauw kaftje.

Het papieren dossier is duidelijk een verzameling prints van informatie die digitaal is bijgehouden. De papieren statussen die door het verplegend personeel werden bijgehouden en altijd naast de couveuse lagen, zitten dus niet bij het dossier. Wellicht dat deze zijn weggegooid omdat de verpleegsters dubbel registreren en men de digitale verslaglegging als voldoende beschouwt?

Waarde: emotioneel en medisch

Aanvankelijk was het me nu juist om die verpleegstatussen te doen. De digitale dag-tot-dag verslaglegging blijkt echter uitgebreider en vind ik om die reden net zo waardevol. Heel bijzonder om via dit dossier de maand dat mijn kinderen in het ziekenhuis lagen nog eens dag voor dag door te lopen. De observaties van de verpleegkundigen bevatten niet alleen medische feiten als gewicht, bloeduitslagen, drinkgedrag. De verpleegsters hebben ook beschreven wanneer wij als ouders langskwamen, hoe die bezoekjes verliepen en wat de kinderen op een dag zoal ‘beleefden’. Erg leuk om te lezen.

Het dossier van de kinderartsen biedt meer inzicht in de medische geschiedenis. Het lezen daarvan maakte me duidelijk dat ik een aantal zaken toch niet in detail heb meegekregen. Ik snap nu beter waarom onderzoeken zijn gedaan en wat de uitslagen daarvan betekenen – voor toen en de toekomst. Daarnaast: voor toekomstige zorgcontacten hebben we het dossier paraat.

Dat gun je iedereen…

Het toegezonden dossier is dus een waardevolle herinnering aan een bijzondere tijd en verschaft meer inzicht in de medische geschiedenis/situatie van mijn kind(eren). Jammer dat zo weinig mensen weten dat dit kan, dat velen het te veel ‘gedoe’ vinden en dat de wens tot patiëntinzage nog zo vaak wordt geïnterpreteerd als voortkomend uit wantrouwen richting de arts.

Het zou al heel veel helpen als inzage of een afschrift gemakkelijk gegeven worden indien mensen daar om vragen. Geen “dat doen we hier niet” of “vertrouw je me niet?” reacties. Een tweede stap is dat patiënten actief worden gewezen op de mogelijkheid het dossier in te zien. Een derde stap is patiënten online inzage geven. De eerste, overwegend positieve ervaringen met laatstgenoemde optie worden nu opgedaan. Maar eerlijk is eerlijk, dat is niet van de ene op de andere dag geregeld. Het zou daarom al enorme winst zijn als zorgprofessionals patiënten wijzen op hun rechten. Hopelijk wordt het de komende jaren steeds gebruikelijker en gemakkelijker voor patiënten om inzage in, en een afschrift van, een medisch dossier te krijgen.

____

* Ik reken bij de doorlooptijd niet de vertraging die het proces door mij heeft opgelopen vanwege het een week wachten met het overmaken van de gevraagde 9 euro.

Bettine Pluut

Bettine Pluut

Bettine Pluut zet zich als adviseur en actieonderzoeker in voor goede zorg en een praktijkgerichte overheid. Zij is gespecialiseerd in digitale innovatie, actieonderzoek en patiëntparticipatie.

One Comment

  • Mijn ervaring bij dossierverstrekking door Ziekenhuizen is wel goed. Het JBZ ziekenhuis in Den Bosch belde vaak na “wilt U dit ook, dat ook”. Nog beter is, als bij vertrek gewoon standaard het dossier, bv op CD, wordt meegegeven. Zie ook het Flevoziekenhuizen. Overigens besef ik nu, dat ik inderdaad ook nooit de statussen heb gekregen.
    Anders ligt het bij GGD’n en CB’s (JGZ). De houding is daar vaak primair het weigeren van het dossier, bv. het Drieluik van 0-4 jarigen.